9 Nisan 2012 Pazartesi

Kimbilir...

Bazen sıkıcı, bazen geveze, bazen çılgın, bazen durgun, bazen hayat dolu bazen solgun olabilirim. İnsanları çok sevebilir, nefret edebilir, ihtiyaç duyabilir, özleyebilir, uzak durmak isteyebilirim. Kimi zaman dalgın kimi zaman yorgun olabilir, hiç uyumadan 3 gün boyunca zinde kalabilirim. Bir çocuk kadar masum ve bazen şımarık olabilir, bir anne kadar korumacı  ya da bir baba kadar kuralcı da olabilirim. Zaman zaman kıskançlık duyabilir, zaman zaman öfkelenip kinlenebilirim. Arada sırada çok sevebilir, nadir olarak aşık da olabilirim. İşin komik tarafı tüm bu duyguları yansıtabileceğim insanlara sahipken kendimi yalnız hissedebilmem ve yalnızlıktan hoşlanmazken insanların beni yalnız bırakmalarını isteyebilmem.
Hayat bazen hep verir, bazen hep alır ama her zaman verdiğinden daha fazlasını alır. Bu yüzden insanlar sevgiden çok öfkeyi hissedderler, neşeden çok hüzünü. Yaratılışlarında vardır bu! İnsan hep üstün olmak ister, herşeyi kontrol etmek! Ama Tanrı haddini bildirir ve her zaman her istediğini alamayacağını öğretir insana. Hayat garip tesadüflerle doludur der bir yazar. Aslında hayat en ince ayrıntısına kadar planlanmış bir oyundur. Yanlış bir hamle mat olmanıza neden olur.